STRONA GŁÓWNA OGŁOSZENIA MAPA DOJAZDU KONTAKT







DUCHOWA ADOPCJA DZIECKA POCZĘTEGO

Czym jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego?

Pełna nazwa brzmi: Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą. Nie jest to adopcja dziecka w sensie prawnym, ale duchowa adopcja dziecka poczętego, które jest zagrożone zabiciem w łonie matki. Adopcja następuje przez osobistą modlitwę osoby, która duchowo adoptuje dziecko i prosi Pana Boga o ocalenie jego życia zagrożonego zagładą. Modlitwa trwa 9 miesięcy, czyli okres wzrostu dziecka w łonie matki od momentu poczęcia aż do momentu jego narodzin. Istota Duchowej Adopcji polega na modlitewnym wstawiennictwu u Jezusa Chrystusa za dzieckiem o jego uratowanie od zagłady. Modlitwa jest zanoszona anonimowo, by uratować życie dane przez Boga – Dawcę Życia.

Na czym polega Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego?

Duchowo można adoptować tylko 1 dziecko przez okres 9. miesięcy. Następne dziecko można duchowo adoptować dopiero po tym czasie. Polega ona na codziennej modlitwie przez 9 miesięcy w intencji dziecka, aby zostało ono ocalone, a także jest to modlitwa o nawrócenie tych, którzy zamierzają je zgładzić, by tego nie dokonali. Modlitwa składa się z codziennego odmawiania przez 9 miesięcy: 1 tajemnicy różańca (1 raz „Ojcze nasz...”, 10 razy „Zdrowaś Maryjo...”, 1 raz „Chwała Ojcu...”) oraz modlitwa „Panie Jezu...”).
Można do wyżej wymienionych modlitw dołączyć inne modlitwy i praktyki pokutne, jak np. udział w dzień powszedni we Mszy św., przyjęcie Komunii św. w intencji dziecka, Koronka do Bożego Miłosierdzia, czytanie Pisma Świętego lub Katechizmu Kościoła Katolickiego, a także post, umartwienia, wyrzeczenia, uczynki miłosierdzia, wspieranie dzieł Kościoła, ubogich, samotnych matek, starszych, sierot, promowanie Duchowej Adopcji i nauczania Kościoła na temat godności człowieka, walka z nałogami.

Kto może podjąć Duchową Adopcję?

Adopcję może podjąć każdy chrześcijanin, który zgadza się z nauczaniem Kościoła o wartości życia ludzkiego, tak dorośli, młodzież, jak i dzieci, ale pod opieką dorosłych. Mogą ją podjąć także osoby żyjące w związkach niesakramentalnych, ale uczestniczące w życiu Kościoła. Adopcja dokonuje się przez ustne przyrzeczenie w kościele, najczęściej 25 marca, tj. w Święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie, czyli w dzień poczęcia Pana Jezusa w Jej łonie. Wtedy również otrzymujemy tekst codziennej modlitwy „Panie Jezu...”, którą codziennie odmawiamy przez 9. miesięcy po dziesiątku różańca.

Kim jest to dziecko?

Tożsamość dziecka jest znana tylko Bogu. Adoptujący nie wie gdzie i kiedy się narodzi, czy kim będzie. Modlisz się nie tylko o zachowanie życia tego dziecka, ale także, o to aby po narodzeniu było dobrym człowiekiem i wypełniało swoje powołanie. Być może, w sobie znany sposób, Bóg kiedyś da Ci poznać to dziecko.

Co mi daje Duchowa Adopcja?

Duchowa adopcja najpierw daje wytrwałość i systematyczność w modlitwie, następnie radość i pokój serca, zasługę przed Bogiem, a także dumę z wykonania wspaniałego dzieła przez udział w ratowaniu życia. Duchowa adopcja daje w końcu przyjaciół na ziemi i orędowników w Niebie.